Miasto i Gmina Obrzycko
MENU  
  Aktualności
  MIASTO I GMINA OBRZYCKO
  Informacje podstawowe
  Przeszłość Miasta i Gminy Obrzycko
  Z kart historii...
  TURYSTYKA I REKREACJA
  Współczesne oblicze Gminy i Miasta
  Co warto zobaczyć w Obrzycku...
  Miejscowości gminy Obrzycko
  Rezerwat "Świetlista Dąbrowa"
  Plan Obrzycka
  Mapa Gminy Obrzycko
  Restauracje, kawiarnie, bary, bazy noclegowe
  Galeria
  GOSPODARKA
  Ważniejsze firmy na terenie Gminy i Miasta Obrzycko
  OŚWIATA, KULTURA, INSTYTUCJE
  Biblioteka Publiczna w Obrzycku
  Zespół Szkół w Obrzycku
  Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Obrzyckiej
  OSP Obrzycko
  Obrzycki Ośrodek Kultury
  LINKI
  Serwis Internetowy Gminy Obrzycko
  Serwis Internetowy Miasta Obrzycko
  Obrzycko na www.nasza-klasa.pl
  Starostwo Powiatowe w Szamotułach
  Powiatowy Urząd Pracy w Szamotułach
  Ankiety
  Księga gości
  Kontakt
  LINkownia
Miejscowości gminy Obrzycko

Miejscowości gminy Obrzycko

Sołectwa gminy Obrzycko:

- Dobrogostowo,

- Gaj Mały z przysiółkiem Karolin,

- Jaryszewo z przysiółkami Brączewo i Daniele

- Koźmin,

- Obrowo z przysiółkami Lizbona i Bugaj,

- Ordzin,

- Pęckowo,

- Piotrowo z przysiółkami Annogóra, Antonimy, Modrak i Nowina,

- Słopanowo z przysiółkami Słopanowo - Huby i  Karczemka,

- Kobylniki,

- Stobnicko,

- Zielonagóra z przysiółkami Borownik, Chraplewo i Obrzycko - Zamek.


Gaj Mały największa wieś gminy Obrzycko. Położona jest ok. 6 km na południe od Obrzycka przy drodze do Szamotuł i liczy ok. 780 mieszkańców. Po raz pierwszy wzmiankowana została w 1284r. jako własność Tomisława z Szamotuł. Miejscowość kilkakrotnie zmieniała właścicieli, aby w końcu XVII w. przejść w ręce Raczyńskich, którzy posiadali ją aż do 1945r.W Gaju Małym urodził się ks. Walerian Tyburcjusz Brański– powstaniec listopadowy i działacz emigracyjny. We wsi zobaczyć możemy zespół pałacowy z XIX w. otoczony parkiem krajobrazowym o pow. ok. 5,5 ha, z zachowanym układem ścieżek i polaną. Najstarszą budowlą zespołu pałacowego jest parterowy dworek, nakryty dachem mansardowym, wzniesiony w 1803r. dla gen. Filipa Raczyńskiego. Znajdujący się nieopodal pałac w stylu eklektycznym zbudowano w 1845r. dla Filipa- Atanazego. Piętrowy, wysoko podpiwniczony budynek fasadą z tarasem wejściowym zwrócony jest w kierunku południowym. Neorokokowe obramienia okien pochodzą z lat 1862-65. W 1861r. dworek i pałac połączono poprzez dobudowanie trzykondygnacyjnej wieży oraz muru z bramą wjazdową. W latach 1862-65 do pałacu dobudowano budynek mieszczący do 1945r. galerię portretów rodzinnych, łącząc ją z budynkiem za pomocą cylindrycznej wieżyczki. W elewacji zachodniej umieszczono na niszach trzy rzeźby: Dionizosa, Kory i Heraklesa. Rzeźbę Apolla możemy zobaczyć na ścianie łączącej budynek dworu z bramą wjazdową. W elewacji północnej galerii umieszczono kartusz z herbem Nałęcz Raczyńskich podtrzymywanym przez dwa lwy. Kartusze lub tablice z herbem można zobaczyć również nad zachodnim wejściem do pałacu, na murze z bramą wjazdową i na ścianie wieży.


Gaj Mały - neobarokowy pałac z XIX wieku.


Jaryszewo – niewielka wieś położona ok. 7 km na wschód od Obrzycka, licząca obecnie ok. 160 mieszkańców. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1408r. Na zachód od Jaryszewa, w głębi tzw. lasów kobylnickich w latach 1939-43 żandarmeria, gestapo i SS dokonały masowych zbrodni na zwożonej tutaj samochodami z całej Wielkopolski ludności polskiej. Łącznie w okolicach Jaryszewa rozstrzelano ok. 2 tys. osób. W miejscu kaźni w roku 1960 postawiono głazy, na których umieszczono tablicę pamiątkową z brązu według projektu E.R. Haupta.


Kobylniki   wieś położona 4 km na południe od Obrzycka, na wschód od drogi do Szamotuł. Nazwa miejscowości  świadczy o służebnym pierwotnie charakterze osady w stosunku do kasztelańskiego grodu w Obrzycku. Dowodzi bowiem, że zamieszkiwali ją hodowcy koni dla książęcej załogi. Po raz pierwszy wieś wzmiankowana została w 1218r. W XIV wieku należała do Kobylnickich, w XVIII wieku do Kąsinowskich i Obarzankowskich, a od XIX wieku do 1939r. pozostawała w rękach Twardowskich. Pozostałością po Twardowskich jest zespół pałacowo– parkowy z 2 połowy XIX wieku. Wchodzący w jego skład pałac zbudowano w latach 1886-87 według projektu Zygmunta Gorgolewskiego. Murowany, dwukondygnacyjny pałac wzniesiono w stylu neorenesansowym. Jego skomplikowana bryła zestawiona jest z szeregu asymetrycznych bloków i najeżona wysokimi kominami, wieżyczkami i sterczynami. Fasadą pałac zwrócony jest w kierunku zachodnim. Na ścianie wieżyczki od strony płn.– zach. umieszczona została tablica fundacyjna z herbem Ogończyk Twardowskich i napisem „W pracy szczęście, budowano Roku Pańskiego 1887”. Wokół pałacu na powierzchni 5,8 ha rozciąga się park krajobrazowy z pomnikami przyrody. Od parku przylegają zabudowania folwarnicze z XX wieku. Przy drodze do Brączewa w otoczeniu 6 cisów znajduje się niewielka kapliczka zbudowana w końcu XIX w. prawdopodobnie także na podstawie projektu Z. Gorgolewskiego. Fasadę neogotyckiej budowli zdobi niewielka sygnatura. Całość otacza ażurowe ogrodzenie z cegły, pochodzące z tego samego okresu. Ok. 1,8 km na płd.- wsch. od wsi na lewym brzegu Samy położony jest niewielki cmentarzyk na planie koła, na którym znajdują się groby rodziny Twardowskich.



Kobylniki - neorenesansowy pałac z XIX wieku
.




Kobylniki - kapliczka z XIX wieku.



Zielonagóra
– wieś położona jest ok. 1km od Obrzycka, na prawym brzegu Warty, przy drogach do Czarnkowa i Obornik. Obecnie liczy ok. 650 mieszkańców. Miejscowość stanowi faktycznie przedmieście Obrzycka. Po raz pierwszy wzmiankowana została w 1757r. Do 1945r. stanowiła własność Raczyńskich. W Zielonejgórze urodzili się: ks. bp. Stanisław Adamski, ks. Walerian Adamski i prof. Jan Adamski. W skład sołectwa wchodzi zespół pałacowy. Centralne miejsce zajmuje pałac zbudowany w latach 1906-1910 dla Zygmunta Raczyńskiego poprzez powiększenie wcześniejszego niewielkiego dworu Atanazego Raczyńskiego. Piętrowa budowla w stylu eklektycznym stoi na wysokiej nadwarciańskiej skarpie i zwrócona jest fasadą w kierunku północnym. Nad wejściem do pałacu umieszczony jest kartusz z herbem Nałęcz Raczyńskich. Od strony wschodniej znajduje się czterokondygnacyjna wieża zwieńczona blaszanym hełmem. Przed wejściem do wieży umieszczono dwa rzeźbione gryfy. Po obu stronach dziedzińca znajdują się oficyny z XX wieku. Na środku dziedzińca znajduje się czworoboczny ścięty graniastosłup z rzeźbą kobiety od strony południowej. Na płn.– zach. od pałacu warto zobaczyć budynek dawnej bażantarni o bardzo ciekawej architekturze. Zespół pałacowy otacza park krajobrazowy o powierzchni ok. 19 ha. Obecnie mieści się tam Ośrodek Szkoleniowo– Wypoczynkowy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

 


Obrzycko - Zamek (Zielonagóra)


Obrzycko - Zamek - Bażantarnia (Zielonagóra)



Piotrowo – wieś położona ok. 3km na płn.– zach. od Obrzycka wśród lasów Puszczy Noteckiej, przy drodze do Wronek i Czarnkowa. Liczy ok. 450 mieszkańców. Po raz pierwszy miejscowość wzmiankowana była w 1280r. Od połowy XVIII wieku miejscowość znajdowała się w rękach Raczyńskich. We wsi zachował się kościół z 1839r. Od 1945r. znajduje się w rękach parafii obrzyckiej jako kościół filialny p.w. Serca Jezusowego. Jest to budowla jednonawowa o konstrukcji szachulcowej. Od płd.– wsch. znajduje się czworoboczna wieża z baniastym hełmem, a od płd.– zach. zakrystia. Dach dwuspadowy z naczółkiem, kryty dachówką.



Piotrowo - kościół filialny


Słopanowo – wieś położona ok. 2,5km na płd. od Obrzycka, przy drodze do Szamotuł, licząca ok. 400 mieszkańców. Najstarsza miejscowość gminy po raz pierwszy wzmiankowana w 1218r. jako własność cystersów z Łekna. Później w rękach szlacheckich, m.in. w XVII wieku Kąsinowskich, a od XIX wieku do 1939r. Turnów. Pozostałością po dawnych właścicielach miejscowości jest park dworski z XIX wieku. Na szczególną uwagę w Słopanowie zasługuje jednak niewielki, drewniany kościół parafialny p.w.  Świętego Mikołaja– jedyny tego rodzaju zabytek na terenie Ziemi Szamotulskiej. Wzniesiono go w latach 1695-1699 z fundacji ówczesnego właściciela wsi– sędziego wałeckiego Jana Kąsinowskiego. Zbudowany na rzucie kwadratu z częściowo wtopioną w korpus od strony zachodniej wieżą, nakrytą baniastym hełmem. Wewnątrz kościoła zachowała się oryginalna polichromia. Na ścianach i stropie przedstawiono m.in. sceny z życia patrona kościoła św. Mikołaja oraz Matki Boskiej, św. Wawrzyńca i św. Stanisława. Uwagę zwiedzających przyciąga jednak malowidło satyryczne umieszczone na stropie chóru przedstawiające diabła trzymającego za kołnierz nieuczciwą karczmarkę. Obok na wołowej skórze są jej liczne grzechy. Wewnątrz warto również zwrócić uwagę na belkę tęczową z krucyfiksem i figurami św. Jana z XVII w. oraz późnogotycką figurę M.B. Bolesnej z XVI w.




Słopanowo - kościół p.w.  Świętego  Mikołaja



Słopanowo - fragment polichromii w kościele



Źródło: "Gmina i Miasto Obrzycko" - Informator Krajoznawczy (1999)
Witamy!
 
  STRONA W BUDOWIE!
 
Reklama  
   
16066 odwiedzający;-)
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=